Текст песни Клёк — Стаць бы дзеўчынкаю

Стаць бы дзеўчынкаю,
сесьці б на калені
да Максіма Танка:
ён мне ня вораг,
ён мне ня сябра,
а
чую, што
глядзім мы
у адным кірунку.

Сталі на калені,
памаліліся Канфуцыю,
дармавым кватэрам,
пасадам і ґрантам.
Селі за вячэру,
падзяліліся:
хто стаў ворагам,
хто —
сябрам.

Сяду на калені непрыкметна
да Максіма Танка;
вяртайцеся, Янкі,
«Янкі, go home!» —
Васіль, ты там недалёка,
ты ім перадай.
Кастусе, як табе
ў пекле,
сьляпым і глухім?
Можа, так яно лепей:
ты хоць ня бачыш,
хто мы цяпер,
што было заўтра,
як былі рэжуць
па скуры
фашыстаў і акупантаў
свастыку
ў тры колеры:
неба, крыві, Плашчаніцы
«забойцы»,
«здраднікі»,
«ка́ты».