Текст песни Песняры — Пагоня
Толькі ў сэрцы трывожным пачую
За краіну радзімую жах,
Успомню вострую браму святую
І ваякаў на грозных канях.
У белай пене праносяцца коні,
Рвуцца, мкнуцца і цяжка хрыпяць.
Не разбіць, не спыніць, не стрымаць!
Маці, родная маці-краіна,
Не ўсцішыцца гэтакі боль!
Ты прабач, ты прымі свайго сына,
За цябе яму ўмерці дазволь!
У бязмерную даль вы ляціце,
А за вамі, прад вамі - гады.
Вы за кім у пагоню спяшыце,
Дзе шляхі вашы йдуць і куды?
Мо яны, Беларусь, панясліся
За тваімі дзяцьмі наўздагон,
Што забылі цябе, адракліся,
Прадалі і аддалі ў палон?
Маці, родная маці-краіна,
Не ўсцішыцца гэтакі боль!
Ты прабач, ты прымі свайго сына,
За цябе яму ўмерці дазволь!
Біце ў сэрца іх, біце мячамі,
Не давайце чужынцамі быць!
Хай пачуюць, як сэрца начамі
Аб радзімай старонцы баліць!
Усё лятуць і лятуць тыя коні,
Срэбнай збруяй далёка грымяць!
Не разбіць, не спыніць, не стрымаць!
Маці, родная маці-краіна,
Не ўсцішыцца гэтакі боль!
Ты прабач, ты прымі свайго сына,
За цябе яму ўмерці дазволь!
За краіну радзімую жах,
Успомню вострую браму святую
І ваякаў на грозных канях.
У белай пене праносяцца коні,
Рвуцца, мкнуцца і цяжка хрыпяць.
Не разбіць, не спыніць, не стрымаць!
Маці, родная маці-краіна,
Не ўсцішыцца гэтакі боль!
Ты прабач, ты прымі свайго сына,
За цябе яму ўмерці дазволь!
У бязмерную даль вы ляціце,
А за вамі, прад вамі - гады.
Вы за кім у пагоню спяшыце,
Дзе шляхі вашы йдуць і куды?
Мо яны, Беларусь, панясліся
За тваімі дзяцьмі наўздагон,
Што забылі цябе, адракліся,
Прадалі і аддалі ў палон?
Маці, родная маці-краіна,
Не ўсцішыцца гэтакі боль!
Ты прабач, ты прымі свайго сына,
За цябе яму ўмерці дазволь!
Біце ў сэрца іх, біце мячамі,
Не давайце чужынцамі быць!
Хай пачуюць, як сэрца начамі
Аб радзімай старонцы баліць!
Усё лятуць і лятуць тыя коні,
Срэбнай збруяй далёка грымяць!
Не разбіць, не спыніць, не стрымаць!
Маці, родная маці-краіна,
Не ўсцішыцца гэтакі боль!
Ты прабач, ты прымі свайго сына,
За цябе яму ўмерці дазволь!
Текст добавил: Андрей Курышев
Краткое описание
Текст песни «Пагоня» группы Песняры раскрывает тему родины и патриотизма. В ней поется о верности краю, о чувствах к мать-земле, о которой не забывают даже в далеких странствиях. Герои песни — воины, несущие гордое имя «крывіцкай Пагоні», которые готовы дать свои жизни за родную Беларусь и ее свободу. Чувствуется тяжесть утраты и боль разлуки, но также в ней звучит мольба о прощении и понимании. «Пагоня» — это песня о любви к отечеству, о верности и преданности истокам. Авторы слов и музыки оставляют в наследие память о героизме и духовности белорусского народа..