Текст песни Песняры — Алеся
Жыве ў беларускім Палессі
Кудесница лесу Алеся
Лічыць года па зязюлі
Сустракае мяне на ўзлеску
Алеся Алеся Алеся
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць ў паднябессе
Алеся Алеся Алеся
Застанься са мною Алеся
Як казка як цуд як песня
Баючыся што вернуцца маразы
Заплачуць ў красавіку бярозы
Алеся да галін дакранецца
Расою сляза абернецца
Алеся Алеся Алеся
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць ў паднябессе
Алеся Алеся Алеся
Застанься са мною Алеся
Як казка як цуд як песня
Жыве ў беларускім Палессі
Кудесница лесу Алеся
Жыве ў чаканні шчасця
А з ім нялёгка сустрэцца
Алеся Алеся Алеся
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць ў паднябессе
Алеся Алеся Алеся
Застанься са мною Алеся
Як казка як цуд як песня
Алеся Алеся Алеся
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць ў паднябессе
Алеся Алеся Алеся
Застанься са мною Алеся
Як казка як цуд як песня
Бывай абуджаная сэрцам дарагая,
Чаму так горка, не магу я зразумець
Шкада заранкі мне, что у небе дагарае
На усходзе дня майго якому ружавець
Пайшла ні коль ужо ні вернешся Алеся
Бывай смуглявая, каханая бывай
Стаю на ростанях былых, а з паднябесся
Самотным жауранкам звяніць і плача май.
Пайшла, пакінушы мне золкі і туманы,
Палынны жах смугой акутаный дарог,
Каб я хвілінаю нанесеные раны
З гадамі у сэрцы заглушыць сваім немог.
Пайшла ні коль ужо ні вернешся Алеся
Бывай смуглявая, каханая бывай
Стаю на ростанях былых, а з паднябесся
Самотным жауранкам звяніць і плача май.
Кудесница лесу Алеся
Лічыць года па зязюлі
Сустракае мяне на ўзлеску
Алеся Алеся Алеся
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць ў паднябессе
Алеся Алеся Алеся
Застанься са мною Алеся
Як казка як цуд як песня
Баючыся што вернуцца маразы
Заплачуць ў красавіку бярозы
Алеся да галін дакранецца
Расою сляза абернецца
Алеся Алеся Алеся
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць ў паднябессе
Алеся Алеся Алеся
Застанься са мною Алеся
Як казка як цуд як песня
Жыве ў беларускім Палессі
Кудесница лесу Алеся
Жыве ў чаканні шчасця
А з ім нялёгка сустрэцца
Алеся Алеся Алеся
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць ў паднябессе
Алеся Алеся Алеся
Застанься са мною Алеся
Як казка як цуд як песня
Алеся Алеся Алеся
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць
Так птушкі крычаць ў паднябессе
Алеся Алеся Алеся
Застанься са мною Алеся
Як казка як цуд як песня
Бывай абуджаная сэрцам дарагая,
Чаму так горка, не магу я зразумець
Шкада заранкі мне, что у небе дагарае
На усходзе дня майго якому ружавець
Пайшла ні коль ужо ні вернешся Алеся
Бывай смуглявая, каханая бывай
Стаю на ростанях былых, а з паднябесся
Самотным жауранкам звяніць і плача май.
Пайшла, пакінушы мне золкі і туманы,
Палынны жах смугой акутаный дарог,
Каб я хвілінаю нанесеные раны
З гадамі у сэрцы заглушыць сваім немог.
Пайшла ні коль ужо ні вернешся Алеся
Бывай смуглявая, каханая бывай
Стаю на ростанях былых, а з паднябесся
Самотным жауранкам звяніць і плача май.
Текст добавил: Андрей Курышев
Краткое описание
Текст песни «Песняры — Алеся (минус, ор 2001 г., бэк)» рассказывает историю девушки по имени Алеся, живущей в белорусском Палесси. Она описывается как загадочная красавица леса, которая встречает автора на закате. В песне многократно повторяется её имя, сравнивая его с криками птиц в небесах. Алеся символизирует чудо, сказку и песню, но её ждут трудности и испытания. Боясь вернуться зима, она оставляет слезу на ветке березы. Поэтическое прощание с Алесей содержит элементы грусти и разлуки. Мужской голос напевает о том, что она уже уходит, оставляя за собой слезы и туманы, а он остаётся один, проклиная злой временный отрыв от возлюбленной. Весь текст пропитан романтикой, нежностью и скорбью по уходящей любви.