Текст песни Беларусский государственный ансамбль «ПЕСНЯРЫ» — Ля замкавай гары
Мройны ўспамін,раптоўнае спатканне,
Закацілася сонца долу,сціх зялёны гай;
Шоўк тваёй касы вуснамі кранаю,
І паволі трапляе сэрца ў сапраўдны рай;
Між ялін праглядаля неба,
Зоркі падалі табе ў далонь,
Беглі,беглі ад рук праменні,
Зоркавы агонь,
Расцвітала папараць-кветка,
Шчэ далёка было да зары,
Звонкай птушкай гуляла рэха,
Ля замкавай гары;
Як мне затрымаць прыгажунню-казку,
Як мне трапіць на тую сцежку ў запаведны гай,
Як мне адшукаць страчаную ласку,
Ці я ўжо не змагу ніколі зноў цябе спаткаць?
Закацілася сонца долу,сціх зялёны гай;
Шоўк тваёй касы вуснамі кранаю,
І паволі трапляе сэрца ў сапраўдны рай;
Між ялін праглядаля неба,
Зоркі падалі табе ў далонь,
Беглі,беглі ад рук праменні,
Зоркавы агонь,
Расцвітала папараць-кветка,
Шчэ далёка было да зары,
Звонкай птушкай гуляла рэха,
Ля замкавай гары;
Як мне затрымаць прыгажунню-казку,
Як мне трапіць на тую сцежку ў запаведны гай,
Як мне адшукаць страчаную ласку,
Ці я ўжо не змагу ніколі зноў цябе спаткаць?
Текст добавил: Андрей Курышев
Краткое описание
Песня «Ля замкавай гары» белорусского государственного ансамбля «Песняры» рассказывает о встрече, которую герой песни вспоминает как мечту. На закате солнца он встретил прекрасную девушку, которая своими глазами наполнила его сердце настоящим раем. В припеве автор показывает, что даже среди леса и ялин видели звезды, которые описывали полет этих двух людей, которые бежали от лучей солнца, как от плачащих рук. Агонь звезд свидетельствовал о вещах, которые главный герой песни может потерять. Он хотел бы вернуться к этому чудесному моменту и обрести потерянную любовь. Песня пропитана мечтательностью и желанием вечно сохранить искреннее волшебство в отношениях.